هركي جداكرد تورو از من الهي قصه بگيره

توي تنهايي غربت بي كس و بي يار بميره

بي تو از حسرت دوريت، دل من داره ميميره

تا تو برگردي دوباره دل من آروم بگيره

كاشكي بفهمي كي دوست داشت،گل مهروكي برات كاشت

كي تو غمها و تو غصه ت موندو اون اشكاتو برداشت

اما اون هنوز تو يادش تو رو تنها نميزاره

منتظر ميمونه به يادت تا تو برگردي دوباره

شب و تنهايي غربت ، تو چشام اشك پر از خون

يه دل شكسته از يار، يه دل پر غم و داغون

انتظار از تو نداشتم منو تنها جا بزاري

تك و تنها توي دنيا تو منو دوستم نداشتي

بعد از اون همه انتظار   دوباره خوابت رو ديدم

اومده بودم پيش تو 

تو رو با چند نفر ديدم

خنده رو وخوشحال و شاد    مي گفتي و مي شِنيدي

اما چه سود تو اين ميون

تا منو ديدي پريدي

رفتي به گوشه اي و باز   از دور بهم مي خنديدي

منم با حسرت و يه آه

داشتم به تو مي خنديدم

خنده ي من خنده نبود    پر از يه درد و غصه بود

من مي دونم كه تُو دلت

براي من  جايي نبود

ولي مي گم بي خيالش    منم يه روزي گُم مي شم

منم يه روزي عاقبت

مثل يه شمع تموم مي شم..

برسنگ قبر من بنویسید خسته بود
اهل زمین نبود نمازش شکسته بود
برسنگ قبر من بنویسید شیشه بود
تنها از این نظر که سراپا شکسته بود
بر سنگ قبر من بنویسید پاک بود
چشمان او که دائماً از اشک شسته بود
بر سنگ قبر من بنویسید این درخت
عمری برای هر تیشه و تبر دسته بود
بر سنگ قبر من بنویسید کل عمر
پشت دری که باز نمی شد نشسته بود