ترنم نگاهت

شادی کودکانه ات

بغض عارفانه ات

لبخند مهربانانه ات را

                                                  بارها در دل، دیوانه وار مرور کردم

اما...

اما هرگز نفهمیدم

که چرا مرگ همواره

در کمین خوبان است

پس تو را به آن زلالی اشکهایت قسم

دستانم را بگیر و مرا به سوی خود ببر

و دل تنگیم را پایان ببخش

چون مرگ بدین زودیها سراغم

نخواهد

یک شب خوب تو آسمون یک ستاره چشمک زنون خندید و گفت : کنارتم تا آخرش

تا پای

جون ... ستاره ی قشنگی بود آروم و ناز و مهربون ... ستاره شد عشق من و منم

شدم عاشق

اون ...  اما زیاد طول نکشید عشق من و ستاره جون !!! ماهه اومد ستاره رو

دزدید و برد

نامهربون ... ستاره رفت با رفتنش منم شدم بی همزبون ... !!! حالا شبا به یاد اون

 چشم می

دوزم به آسمون ... .